هفت صبح| ‌ به کف خیابان می‌رویم، اینجا میدان انقلاب است؛ ساعت سه و نیم صبح. یکی دیگر از بانوان شجاع وطن که با پرچم ایران و یااباصالح المهدی، میدان‌داری می‌کند. بینی‌اش را پیرسینگ زده و از گوش‌هایش چندین حلقه و گوشواره آویزان کرده؛ از آن دخترهای شیک‌پوش است که خب حجاب ندارد. اما با همین وضعیت پای کار ایران آمده. زیر باد و باران که خیلی از من و شما در خانه خواب هستیم، تا نزدیکی های صبح خیابان را خالی نکرده. می‌گوید «من ایرانی‌ام و شدیدا به کشورم و مردمم و خاکی که توش بزرگ شدم و زندگی کردم و نفس کشیدم، عرق دارم.

اومدم بگم پشت پرچمم هستم. مهم‌تر از اینها خونخواه رهبرم هستم.» او به این حرف که می‌گویند پرستو است و 300هزار تومان پول می‌گیرد که اینجا باشد، می‌خندد. می‌گوید برعکس؛ از طرف برخی اذیت شده و حرف بد شنیده که پرچم را زمین بیندازد و اینجا نیاید اما خیابان را رها نکرده....

در انتهای ویدیو یک خانم چادری در حمایت از او مقابل دوربین می‌آید و می‌گوید ما هیچ مشکلی با هم نداریم و هموطنیم؛ در هر پوششی و با هر نژاد و قومیتی همه ما یک خانواده هستیم. به قول رهبر شهید که گفت اتحاد و وحدت‌مان را از بین نبریم تا دشمن را نابود کنیم....